و با او ، با نگاه فرياد مي كرديم

و اما مرگ پايان نيست

آغاز دويدن هاست

در اين سو، پاي ما آماده مي گردد ، با رنج و فشار و درد

در آن سو سخت مي تازيم تا آن مقصد بي مرز

جناب شيخ ساكت بود

نگاهش حرف ها مي زد

سكوتش مشعل من بود

سكوتش نور مي پاشيد، بر راهم

سياهي هاي قلبم زود، خيلي زود مي مردند

و شادي بر وجودم سايه مي انداخت

درون سينه ام يك چشم ديگر پلك وا مي كرد

و در اين چشم هستي رنگ ديگر داشت

سختي رنگ ديگر داشت

و مرگ...آهنگ ديگر داشت

 و با اين چشم من ديدم

خدا در سينه من بود

با من گرم نجوا بود

دلم سرشار از او بود

نه كمبودب برايم بود نه اندوهي

با اين چشم ، من ديدم

با او اين همه اندوه شيرين است

و بي او ، زندگي تار است

و بي او زندگي پوچ و سياه و سخت و غمگين است

سرم مي رفت

چشمم سخت مي جوشيد ...

و قلبم همچنان مرغان وحشي بال و پر مي زد

 و «او» اين مرغ وحشي را صدا مي زد

 و از هستي جدا مي كرد...

تا در «بي نهايت» بال بگشايد

در آنجا با سكوت آواز مي خواندند

در آن جا با نگاه فرياد مي كردند

در آن جا زندگي با رنگ ديگر بود با رنگ سپيد صبح

اما مرگ، تنها آرزوي اين دل آسوده ي من بود

 سرم مي رفت

چشمم سخت مي جوشيد

و قلب عاشقم آرام مي لرزيد

نگاهم در نگاه شيخ مي پيچيد

و با او...

در سكوت آواز مي خوانديم...

و با او

با نگاه فرياد مي كرديم...

او رفت ....

ناگهانی و بی خبر

با تمامی زیبایی ها و شیرینی هایی که نه در ذهن که در قلب داریم

او دیگر نیست

نخواهیمش دید دیگر اما

تبسم نگاهش،تعلقی در دل آفرید که رفتنی و مردنی نیست

او رفت اما یادش،خنده هایش،خوبی هایش،محبتش در دل به میراث به جا مانده است....

او رفت چون قامت و قدش بلندتر از سقف آسمانها بود و خوشا به حال

آنانی که دنیا برایشان حقیر و ذلیل است

....حاج مصطفی آذری گرچه دلمان برایت می طپد اما حق و حقیقت آن

است که دیگر خدا تو را ازآن خود دانست و برد..

حاج مصطفی نام تو را فراموش نمی کنیم که جایگاهت نه تنها در دیدگان

 ما که در دلهای ماست.....

هر کسی از ظن خود شد یار من  

از درون من نجست اسرار من

دلم دارد هوای کربلا را

انتظار خبری نیست

 مرا

جزایری رو   گموندنش!!!!؟؟؟

امروز خبری روی تلکس خبرگزاری ها اومد که جالب بود :شهرام جزایری فرار

کرد.آره به نظر میرسه که فراروندنش تا خیلی چیزا معلوم نشه.آخه جزایری تو این

چند سال خیلی فرصت داشت تا در بره اما به نظرم همونایی که سریال جزایری رو

راه انداختن و گرفتنش تا به نوعی پرونده مبارزه با ثروتهای بادآورده رو زمین بزنن

،اینبار خودشون شهرام خان را گم و گورش کردندو....

دگماتيسم؛ ديروز و امروز

دولت نهم با پيروزي احمدي‌نژاد و حمايت‌هاي معنوي مصباح يزدي شكل سازماني خود را يافته است . از اين پس راديكالهاي جوان فرمان مديريت دولت را در دست دارند. راديكال‌هاي جواني كه ريشه‌هاي فكري و مباني تصميم‌گيري‌شان با بنيادگرايي مذهبي و پوپوليسم پيوندي ناگسستني دارد. چنين است كه پيوند جمهوريت با اسلاميت را براي توسعه و تعالي نامتجانس مي‌پندارند . فرياد حكومت (دولت) اسلامي و نه جمهوري اسلامي را سر داده و بر تغليظ ادبيات بنيادگرايانه پاي مي‌فشارند. اما اين منش تهديد ناميده مي‌شود. تهديدي كه اكبر هاشمي رفسنجاني و سيدمحمد خاتمي با توليد واژگاني چون تحجر ، ريا و مقدس‌ مآبي به مخاطب متذكر مي‌شوند.

هاشمي رفسنجاني آنگاه كه به مرحله دوم انتخابات رياست جمهوري رسيد رو به صدور بيانيه‌ آورد و گفت: « آنچه امروز بيش از هر چيز ديگري براي استحكام نظام كارايي دارد، همان اسلام نابي است كه مفسر آن امام راحل هستند و نه افكار متحجر و اعمال رياكارانه. .... 

پيام حجت

حكومت ديني آرزوي ديرينه انبياء و اولياء بوده و هست.

حكومتي كه آغازش را ظهور نبي و ظهور دوباره‌اش، دولت كريمه حضرت حجت(ع) است  آناني كه  اين طلوع را ببينند اسلام ناب را مي‌بينندو  مي‌فهمند  و مي‌پذيرند ، عاشق آن مي‌شوند.

اگر چه زمان حكومت ديني آخرين ولي خدا هويدا نيست و آرزوي تمامي مشتاقان و محبان و عشاقان حق و حقيقت نيز درك اين دولت است ، اما روزها و شبهاي بسياري نيز شروع كرده‌اند و به پايان رسيده‌اند و گذشته‌اند تا آخرين حجت نيز بيايد و كسي بي امتحان نمانده باشد.

آري پيام آمدن در منشش ولي خدا كه امتحان و انتخاب آدمي است ، چيزي جز بودن و نبودن ، پذيرفتن و نپذيرفتن ، رفتن و نرفتن با او نيست.

ثواب و عقاب آدمي و بهشت و جهنمش نيز در همسنگري و هم لباسي و همگامي با او ريا در برابرش آفريده مي‌شود و تاريخ اين سند زنده و جاودانه پر است از دوستي‌ها و دشمني‌ها با حجت‌‌هاي الهي . دوستي‌ها و دشمني‌هايي كه محل امتحان الهي است و اين امتحان موفق است اگر نصرت دين خدا و ياران خدا و حزب خدا را داشته باشد . اما بسيارند آناني كه نور را پس زدند و ظلمات را پناه گرفتند، آب را ننوشيدند و سراب را دنبال نمودند. راه را نرفتند و بيراهه را گذراندند و امروز نيست و فكر و عمل و روحشان را جاودانه گذاردند تا مشتاقان «صراط مستقيم» عبرت بگيرند و فريب نخورند و آن كنند كه بايد كنند  حق است كه در جهت رضاي حجت خدا. كه اگر دست از دست او رها كنيم و پاي را جاي پاي او نگذاريم، خسراني چون خسران ديدگان بزرگ تاريخ ببينيم و شايد بزرگ‌تر.

آري پيام ولي معصوم را بايد شنيد و فهميد و درك كرد و عمل نمود و اين عمل نيز استمرار بيابد كه « عمل‌ها »‌هميشه با «بحران» مواجهند و اين بحران‌ها رفع شدني نيست مگر با بصيرت و صبر و استقامت و استعانت و استغاثه.

آري بيعت‌ها با ولي معصوم ، مصون نيست و شيطان دامها گسترانيده تا فريب دهد و بيعتها را بشكند و «عمل‌هاي صالح» را به « عمل ناصالح » مبدل نمايد. بايد بازي شيطان را نيز ديد و فهميد و درك كرد و با آن مقابله نمود و اين فعل نيز بايد استمرار داشته باشد كه جهاد چيزي جز اين نيست؛ با انتخاب سپيدي يا سياهي .