دگماتيسم؛ ديروز و امروز

دولت نهم با پيروزي احمدي‌نژاد و حمايت‌هاي معنوي مصباح يزدي شكل سازماني خود را يافته است . از اين پس راديكالهاي جوان فرمان مديريت دولت را در دست دارند. راديكال‌هاي جواني كه ريشه‌هاي فكري و مباني تصميم‌گيري‌شان با بنيادگرايي مذهبي و پوپوليسم پيوندي ناگسستني دارد. چنين است كه پيوند جمهوريت با اسلاميت را براي توسعه و تعالي نامتجانس مي‌پندارند . فرياد حكومت (دولت) اسلامي و نه جمهوري اسلامي را سر داده و بر تغليظ ادبيات بنيادگرايانه پاي مي‌فشارند. اما اين منش تهديد ناميده مي‌شود. تهديدي كه اكبر هاشمي رفسنجاني و سيدمحمد خاتمي با توليد واژگاني چون تحجر ، ريا و مقدس‌ مآبي به مخاطب متذكر مي‌شوند.

هاشمي رفسنجاني آنگاه كه به مرحله دوم انتخابات رياست جمهوري رسيد رو به صدور بيانيه‌ آورد و گفت: « آنچه امروز بيش از هر چيز ديگري براي استحكام نظام كارايي دارد، همان اسلام نابي است كه مفسر آن امام راحل هستند و نه افكار متحجر و اعمال رياكارانه. .... 

پيام حجت

حكومت ديني آرزوي ديرينه انبياء و اولياء بوده و هست.

حكومتي كه آغازش را ظهور نبي و ظهور دوباره‌اش، دولت كريمه حضرت حجت(ع) است  آناني كه  اين طلوع را ببينند اسلام ناب را مي‌بينندو  مي‌فهمند  و مي‌پذيرند ، عاشق آن مي‌شوند.

اگر چه زمان حكومت ديني آخرين ولي خدا هويدا نيست و آرزوي تمامي مشتاقان و محبان و عشاقان حق و حقيقت نيز درك اين دولت است ، اما روزها و شبهاي بسياري نيز شروع كرده‌اند و به پايان رسيده‌اند و گذشته‌اند تا آخرين حجت نيز بيايد و كسي بي امتحان نمانده باشد.

آري پيام آمدن در منشش ولي خدا كه امتحان و انتخاب آدمي است ، چيزي جز بودن و نبودن ، پذيرفتن و نپذيرفتن ، رفتن و نرفتن با او نيست.

ثواب و عقاب آدمي و بهشت و جهنمش نيز در همسنگري و هم لباسي و همگامي با او ريا در برابرش آفريده مي‌شود و تاريخ اين سند زنده و جاودانه پر است از دوستي‌ها و دشمني‌ها با حجت‌‌هاي الهي . دوستي‌ها و دشمني‌هايي كه محل امتحان الهي است و اين امتحان موفق است اگر نصرت دين خدا و ياران خدا و حزب خدا را داشته باشد . اما بسيارند آناني كه نور را پس زدند و ظلمات را پناه گرفتند، آب را ننوشيدند و سراب را دنبال نمودند. راه را نرفتند و بيراهه را گذراندند و امروز نيست و فكر و عمل و روحشان را جاودانه گذاردند تا مشتاقان «صراط مستقيم» عبرت بگيرند و فريب نخورند و آن كنند كه بايد كنند  حق است كه در جهت رضاي حجت خدا. كه اگر دست از دست او رها كنيم و پاي را جاي پاي او نگذاريم، خسراني چون خسران ديدگان بزرگ تاريخ ببينيم و شايد بزرگ‌تر.

آري پيام ولي معصوم را بايد شنيد و فهميد و درك كرد و عمل نمود و اين عمل نيز استمرار بيابد كه « عمل‌ها »‌هميشه با «بحران» مواجهند و اين بحران‌ها رفع شدني نيست مگر با بصيرت و صبر و استقامت و استعانت و استغاثه.

آري بيعت‌ها با ولي معصوم ، مصون نيست و شيطان دامها گسترانيده تا فريب دهد و بيعتها را بشكند و «عمل‌هاي صالح» را به « عمل ناصالح » مبدل نمايد. بايد بازي شيطان را نيز ديد و فهميد و درك كرد و با آن مقابله نمود و اين فعل نيز بايد استمرار داشته باشد كه جهاد چيزي جز اين نيست؛ با انتخاب سپيدي يا سياهي .